Niksen, bir amaca hizmet etmeyen, planlanmamış ve bilinçli bir eylemsizlik halidir. Telefonu bir kenara bırakıp sadece pencereden dışarıyı izlemek, arkaya yaslanıp tavanı seyretmek ya da düşüncelerin hiçbir yere varmadan zihinde özgürce uçuşmasına izin vermektir. Bu durum bir tembellik ya da zaman kaybı değil; aksine zihinsel bir yenilenme sürecidir. Beynimiz hiçbir işle meşgul olmadığında, arka planda gün boyu topladığı verileri işlemeye, anıları düzenlemeye ve yaratıcı bağlantılar kurmaya başlar. En parlak fikirlerin genellikle duşta, yürüyüş yaparken ya da tam uykuya dalmadan önce gelmesi tesadüf değildir. Kendimize hiçbir şey yapmama izni verdiğimizde, zihnimizin o bitmek bilmeyen uğultusunu kısar ve ruhumuza nefes alacak bir alan açarız. Hayatı sürekli bir yapılacaklar listesi olarak yaşamayı bırakıp bazen sadece "olma" haline geçmek, bu kootik çağda kendimize gösterebileceğimiz en derin şefkatlerden biridir.